محمد پارسا مثل آرامش دریا واسه مامان و بابا

پسرم ،فرشته آسمونی ، امروز روز زمینی شدنته ،اما مامان واست دعا می کنه که همیشه دلت آسمونی بمونه (١٩/٤/٩٠ یک شنبه ١٠ صبح بیمارستان پاستور)     ...

پسرم وقتی تو دو ،سه ماهگی کولیک داشت خیلی بیقراری می کرد ،خدا به مادربزرگش عمر طولانی بده که این گهواره رو واسه ما بست و ما با تکون دادنش بچه رو آروم می کردیم. یادش بخیر... ...

این گل تقدیم به بابا جونم که خودش گله   ...

...

...

...

...

...

پسرم، نازنینم ، امید زندگیم الان خیلی خوشحالم چون 2 روز پیش وقتی 11 ماه و 4 روزت بود(4شنبه 24 خرداد) اولین قدم هات رو برداشتی و باعث خوشحالی  من وبابایی شدی. خدایا تو را شاکریم که در این لحظه شاهد رشد فرزندمان هستیم و قدرت لایتناهیت که  این طفل پاک و معصوم از کجا به کجا رسیده است و اگر اراده ات بر آن باشد خواهد رسید . کودکم  حال که قدم نهادن را اموخته ای بهتر است  همیشه یادمان باشد که زندگی پیمودن راهی برای رسیدن به خداست... و قدم هایمان باید طوری باشد که حتی دانه کشی زیر پایمان له نشود .   ...

    خواب آرام ده ماهگی لالایی کن بخواب خوابت قشنگه گل مهتاب شبات هزار تا رنگه یه وقت بیدار نشی از خواب قصه یه وقت پا نزاری تو شهر غصه لالایی کن مامان چشماش بیداره مثل هر شب لولو پشت دیواره دیگه بادکنک تو نخ نداره نمی رسه به ابر پاره پاره ...